«εν τω
κόσμω θλίψιν εξετε' αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον» (Ιωάν.
16, 33)
Με παραχώρηση του Θεού συμβαίνουν οι
πειρασμοί στους ανθρώπους. Δεν είναι έργο της εγκαταλείψεως του Θεού, αλλά
ένδειξη της κηδεμονίας του Θεού.
Αν
έχουμε μεγάλο φορτίο από πειρασμούς, θα μπορέσουμε να τους κάνουμε πιο
υποφερτούς ευχαριστώντας τον Θεό και αν δεν έχουμε πολλούς πειρασμούς και πάλι θα
απολαύσουμε την εύνοια του Θεού, εφόσον τους υποφέρουμε με ευχαρίστηση.
Να χαιρόμαστε για τους πειρασμούς,
γιατί αυτοί γίνονται αιτία να κληρονομήσουμε την Βασιλεία των Ουρανών.
Όποιος δέχεται με γενναία καρδιά τις
θλίψεις και τους πειρασμούς, αυτός απολαμβάνει τον πνευματικό πλούτο που
βρίσκεται μέσα σ' αυτές.
Τρέμεις για την αδυναμία της φύσεως
σου; Αλλά
έλπιζε στον Κύριο του οποίου η δύναμις τελειώνεται και δοξάζεται στην ασθένεια.
Η υπομονή μετριάζει τις θλίψεις, ενώ η ανυπομονησία τις μεγαλώνει.Η αχαριστία των Χριστιανών πολύ λυπεί τον Κύριο.
