Ἀπό τό
βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»
Ὁσίου
Μακαρίου τῆς Ὄπτινα
(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)
Θλίψεις
«Σ᾿ εὐχαριστῶ πού μοῦ ἀποκάλυψες τή θλίψη τῆς πληγωμένης καρδιᾶς σου. Ἕνα δυνατό, ἀκτινοβόλο φῶς μέ τυλίγει,
κάθε φορά πού μοιράζομαι μέ ἄλλους τή λύπη τους...
Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Χριστός μᾶς λέει:
«Καταδέχθηκα τό σταυρό γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καί ὅποιον διαλέγω καί
θέλω νά τραβήξω κοντά Μου, σ᾿ ἐκεῖνον πρῶτα-πρῶτα στέλνω θλίψεις, καί μάλιστα τή μιά πίσω ἀπό τήν ἄλλη. Ἐκείνου τήν καρδιά
τρυπάω πρῶτα μέ βέλη
βουτηγμένα στό πικρό δηλητήριο τοῦ πόνου. Αὐτό τό κάνω. Καί τό
κάνω γιά νά πεθάνει. Νά πεθάνει γιά τόν κόσμο, νά νεκρωθεῖ ἀπέναντι στήν ἀκαταμάχητη γοητεία, τή γλυκειά
ἕλξη πού ἀσκοῦν οἱ ἐφήμερες ἀπολαύσεις καί ἡ κοσμική
δύναμη.
