Tί εἶναι αὐτός ὁ πλοῦτος πού ποθεῖς;

«ΠΑΡΗΓΟΡΟΙ ΛΟΓΟΙ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ»

Ἐπιλογή καί διασκευή ψυχωφελῶν κειμένων ἀπό τό βιβλίο 

«ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ»
τοῦ μοναχοῦ Ἀγαπίου Λάνδου τοῦ Κρητός

Μιά ἀπό τίς πιό μεγάλες θλίψεις  σ’ αὐτό τόν κόσμο εἶναι ἡ φτώχεια .Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέν ἔχει τά ἀναγκαῖα ὑλικά πράγματα, ὑποφέρει καί στενοχωριέται, ἰδιαίτερα μάλιστα βλέποντας τούς ἄλλους νά ἔχουν σέ ἀφθονία ὅσα αὐτός στερεῖται. Ἐκεῖνοι, νεώτεροί του ἴσως, ἔχουν χρήματα, σπίτια, κτήματα· αὐτός οὔτ’ ἕνα καλύβι. Ἐκεῖνοι χορταίνουν μ’ ὅ,τι φαγητό ἐπιθυμήσουν, αὐτός μέ δυσκολία ἐξασφαλίζει τό καθημερινό του ψωμί.

 Κάνοντας αὐτές τίς διαπιστώσεις ὁ φτωχός, θλίβεται τόσο, πού ἄλλοτε μισεῖ τή ζωή καί ζητάει τό θάνατο, ἄλλοτε πάλι ἀγανακτεῖ καί καταριέται καί βλαστημάει τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους.

Στόν κατεστραμμένο ἔμπορο πού ὅλοι ἐγκατέλειψαν (Ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Γράφεις ότι καταστράφηκες. Οι φίλοι σε εγκατέλειψαν. Οι μεν αποστρέφουν την κεφαλή τους από σένα, οι δε σε κοροϊδεύουν. Μόνο η πίστη στον Θεό σε κρατά, για να μην τρελαθείς ή να μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. Έτσι γράφεις.

Καταστράφηκε η περιουσία σου, δεν καταστράφηκες εσύ. Κατεστραμμένος έμπορος δεν σημαίνει και κατεστραμμένος άνθρωπος. Ο πλούτος δεν γεννήθηκε μαζί σου· στο δρόμο τής ζωής τον απέκτησες και στο τέλος τής ζωής πρέπει να αποκολληθείς απ’ αυτόν.

Αλλά επειδή ο πλούτος αποκολλήθηκε από σένα πριν από το τέλος τής ζωής σου, αυτό σε πικραίνει. Όμως ακριβώς αυτό τους πολλούς εξυπηρέτησε ως μέγιστη τύχη. Αφού ξεκολλώντας από τον σάπιο πλούτο τού χώματος, εκείνοι