π. Σεραφείμ Ρόουζ: Τί μποροῦμε νά κάνουμε γιά τούς κεκοιμημένους;

Το ακόλουθο περιστατικό μας δείχνει πόσο σημαντική είναι η τέλεση μνημόσυνου στη θεία λειτουργία.

Πριν την αφαίρεση των λειψάνων του αγ. Θεοδοσίου του Τσερνίγκωφ (1896), ο φημισμένος Στάρετς Αλέξιος (1916), ιερομόναχος του Ερημητηρίου του Γκολοσεγιέφσκυ της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, ο οποίος διεξήγαγε την ανακομιδή των λειψάνων, αποκαμωμένος καθώς καθόταν δίπλα στα λείψανα, λαγοκοιμήθηκε και είδε μπροστά του τον άγιο, ο οποίος του είπε: «Σ' ευχαριστώ που κοπιάζεις για μένα και σε παρακαλώ θερμά, όταν τελέσεις τη θεία λειτουργία, να μνημονεύσεις τους γονείς μου» - και έδωσε τα ονόματά τους.
«Πώς μπορείς εσύ, ω Άγιε, να ζητάς τις δικές μου προσευχές, όταν εσύ ο ίδιος στέκεσαι στον ουράνιο Θρόνο και ικετεύεις το Θεό να δωρίσει στους ανθρώπους το έλεός Του»; ρώτησε ο ιερομόναχος.

Ἡ ἀμέλεια, ἡ ἀκηδία καί ἡ λύπη προξενοῦν στενοχώρια καί λύπη στήν ψυχή

«Μελέτημα 5ο»

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου.

Ἀπό τό βιβλίο «475 ΣΟΦΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ*»

Ἁγιορείτου μοναχοῦ

45. Συναναστρέφου τούς ταπεινούς, πού καί ἡ θέα καί ἡ διδασκαλία τους εἶναι ὠφέλιμες. Μή χλευάσεις μυσαρόν, οὔτε ν΄ ἀηδιάσεις ὅσους ἔχουν πληγές. Τίμησε τόν πλησίον σου περισσότερο ἀπό τήν ἀξίαν του, ἐπαίνεσέ τον σ΄ ἐκεῖνα πού δέν ἔχει, καί ἔτσι θεραπεύεις τά ἐλαττώματά του!...
46. Προφυλάξου καί μήν ἐλέγχεις κανέναν, γιά κανένα πράγμα. Ἡ ἀγάπη δέ θυμώνει, μήτε ἐλέγχει κανέναν μέ πάθος!...
47. Ὅτάν δέν ἀπομακρύνεσαι ἀπό τά αἴτια, δίνεις ἀφορμές νά σέ πολεμάει ὁ ἐχθρός. Ἡ μελέτη τῆς Ἀγίας Γραφῆς διώχνει τίς πονηρές μνῆμες!...

Ψυχή - προσευχή (Ἅγιος Πορφύριος)

 Όταν η ψυχή είναι ταραγμένη, θολώνει το λογικό και δε βλέπει καθαρά. Μόνο, όταν η ψυχή είναι ήρεμη, φωτίζει το λογικό, για να βλέπει καθαρά την αιτία κάθε πράγματος.

Η ψυχή είναι πολύ βαθιά και μόνο ο Θεός τη γνωρίζει. Γιατί να κυνηγάμε τα σκοτάδια;

Να, θα ανάψουμε το φως και τα σκοτάδια θα φύγουν μόνα τους. Θα αφήσουμε να κατοικήσει σ' όλη την ψυχή μας ο Χριστός και τα δαιμόνια θα φύγουν μόνα τους.

Όταν έρθει μέσα μας ο Χριστός, τότε ζούμε μόνο το καλό, την αγάπη για όλο τον κόσμο. Το κακό, η αμαρτία, το μίσος εξαφανίζονται μόνα τους, δεν μπορούν, δεν έχουν θέση, να μείνουν.

Να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς το Χριστό και τους ανθρώπους. Μόνο  έτσι  γεμίζει η ψυχή.

Ἀγάπη καί λειτουργικότητα τῆς ψυχῆς. Μέρος Β'. Ἀρχιμανδρίτη Εὐσέβιου Βίττη

Αγάπη και λειτουργικότητα της ψυχής. 

Μέρος Β'

  Γιατί λέγονται αυτά, που ασφαλώς είναι λίγο δύσκολα και δεν μας επιτρέπει ο χρόνος να τα αναλύσουμε περισσότερο; Λέγονται, για να μας βοηθήσουν να ερευνούμε τον εαυτό μας, αν είναι ελεύθερος από πάθη, που αυτά με τη σειρά τους δεν μας επιτρέπουν να ασκήσουμε καθαρή αγάπη. 
Συνειδητοποιώντας όμως τα πάθη μας, μπορούμε να αγωνιστούμε για τη μεταμόρφωσή τους από αρνητικές σε θετικές καταστάσεις και δυνάμεις, ώστε ελεύθεροι από πάθη να μπορούμε να ενεργούμε «κατά φύσιν», δηλαδή όπως θέλει ο Θεός, και σε κάθε ενέργεια μας, αλλά προ πάντων στην εξάσκηση της αγάπης με τον πιο σωστό και θεάρεστο τρόπο. Με την αυτοεξέταση και τη σωστή αυτογνωσία δεν αποκλείεται να διαπιστώσουμε π.χ. ενστικτώδεις αντιπάθειες, απέχθειες, αποστροφές για κάποια πρόσωπα, αρνητικές διαθέσεις έναντί τους, ζήλειες. μίση, σκληρότητα κ.λπ., κ.λπ. Όλα αυτά μπορούμε να τα ανακαλύπτουμε κάτω από το φως του Χριστού.

Ἀγάπη καί λειτουργικότητα τῆς ψυχῆς. Μέρος Α'. Ἀρχιμανδρίτη Εὐσέβιου Βίττη

Αγάπη και λειτουργικότητα της ψυχής

   Ο άνθρωπος ως σύνολο ψυχικών δυνάμεων, όπως τον έπλασε ο Θεός αρχικά, είχε μια μοναδική λειτουργικότητα. Η λειτουργικότητα του ανθρώπου σύμφωνα με το σοφό σχέδιο της αγαθότητος του Θεού, που τον δημιούργησε, αφορούσε στην εθελούσια αγαπητική φορά του ανθρώπου προς το Δημιουργό του, ώστε να φτάνει ανεφίκτως, να βυθίζεται αβυθίστως στη Θεότητα και να την προσεγγίζει απροσεγγίστως με όλο και πιο στενή, όλο και πιο βαθειά αγαπητική ένωση μαζί της.

 Μέσω δε αυτής της ένωσης με το Θεό να πετυχαίνει την ένωσή του και με όλα τα άλλα δημιουργήματα, είτε λογικά, όπως είναι οι άνθρωποι, κυρίως προς αυτούς, αλλά και με όλα τα άλλα δημιουργήματα, όπως την παρουσιάζει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος.

Περί ψυχῆς καί θεραπείας αὐτῆς_3o μέρος_mp3

Π. Σάββας 2008-06-21_Περί ψυχῆς καί θεραπείας αὐτῆς_3o μέρος_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 21-06-2008 (Σύναξη Γονέων).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία) 

 

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/11/3o-mp3.html 

Περί ψυχῆς καί θεραπείας αὐτῆς_2o μέρος_mp3

Π. Σάββας 2008-06-21_Περί ψυχῆς καί θεραπείας αὐτῆς_2o μέρος_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 21-06-2008 (Σύναξη Γονέων).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία) 

 

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/11/2o-mp3.html 

Περί ψυχῆς καί θεραπείας αὐτῆς_1o μέρος_mp3

Π. Σάββας 2008-06-20_Περί ψυχῆς καί θεραπείας αὐτῆς_1o μέρος_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 20-06-2008 (Σύναξη Γονέων).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/11/1o-mp3.html 

Σωτηρία τῆς ψυχῆς

ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

( «ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ περί καλοῦ καί κακοῦ» )

( Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς )

 Μήν θεωρεῖς τίποτε γιά στόχο τῆς ζωῆς σου ἐκτός ἀπό τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς. Κάθε ἄλλο ἰδανικό, πού οἱ ἄνθρωποι σέ κάποια στιγμή προβάλλουν ὡς στόχο, δέν εἶναι ἄλλο παρά ἕνα κίνητρο παραπάνω -ἐάν ὄχι ἄμεσο μέσον- γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Ἡ οἰκογένεια, ἡ κοινωνία, τό κράτος, ὁ πολιτισμός, ὅλα αὐτά δέν εἶναι στόχος. Ὅλα αὐτά εἶναι κίνητρο καί περισσότερο ἤ λιγότερο μέσον τοῦ κυρίου στόχου, τοῦ μόνου στόχου, τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς. Ὅλα ἐκεῖνα πού ὁ χρόνος χτίζει καί γκρεμίζει, δέν εἶναι ἡ μόνιμη κατοικία σου, ἀλλά μόνο θλιβερή ἤ χαρούμενη ὑπενθύμιση αὐτῶν.

Ἡ καλλιέργεια τῆς ψυχῆς μας

« Ἡ καλλιέργεια τῆς ψυχῆς μας »

Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους

τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Ἡ ἄσκηση εἶναι ἡ μητέρα τοῦ ἁγιασμοῦ. Ἀπ΄ αὐτήν γεννιέται ἡ πρώτη γεύση τῶν μυστηρίων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ψυχή πού μολύνθηκε ἀπό τά σαρκικά πάθη, δέν μπορεῖ ν΄ ἀνέβει στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, οὔτε μπορεῖ νά συναριθμηθεῖ μέ τούς ἁγίους. Τά δάκρυα καί οἱ νηστεῖες δημιουργοῦν τήν ὀμορφιά τῆς ψυχῆς , πού στόλισμά της εἶναι οἱ ἀρετές. Οἱ θλίψεις καί οἱ στενοχώριες βοηθοῦν τήν ψυχή στήν πρόοδο τήν πνευματική καί στήν ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν . Ὅλοι οἱ ἅγιοι πέρασαν ἀπό τό καμίνι τῶν θλίψεων κι ἔτσι ἀπέκτησαν τίς ἀρετές.

Ν΄ ἀγωνίζεσαι μ΄ ὅλες τίς δυνάμεις σου, μιμούμενος τό πάθος τοῦ Χριστοῦ, γιά νά μπορέσεις νά γευθεῖς τήν δόξα Του. Γιατί ἄν σταυρωθοῦμε μαζί μέ τόν Χριστό καί ὅπως ὁ Χριστός θά δοξασθοῦμε μαζί Του. Ὅπως ὁ Χριστος σταυρώθηκε γιά τίς ἁμαρτίες μας, ἔτσι κι ἐμεῖς πρέπει νά σταυρώνουμε τά πάθη μας καί τίς κακές μας ἐπιθυμίες.

Οἱ ἀρρώστιες παραχωροῦνται ἀπό τόν Θεό γιά τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς στούς ράθυμους καί ἀμελεῖς, πού ἀγαποῦν τόν Θεό!...

«Μελέτημα 4ο»

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου.

Ἀπό τό βιβλίο «475 ΣΟΦΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ*»

Ἁγιορείτου μοναχοῦ

34. Ὅποιος ἀναπαύει τούς ἀνθρώπους, εὐχαριστεῖ τόν Θεό!...
35. Οἱ ἀρρώστιες παραχωροῦνται ἀπό τόν Θεό γιά τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς στούς ράθυμους καί ἀμελεῖς, πού ἀγαποῦν τόν Θεό!...
36. Ἐπιτρέπει ὁ Θεός τίς θλίψεις, γιά νά Τόν πλησιάσουμε μέ τίς προσευχές καί τήν ταπείνωση καί νά μήν πάθουμε ὅ,τι ἔπαθε ὁ σατανᾶς.
37. Τά λυπηρά μᾶς θυμίζουν τόν Θεό («ἐν θλίψει ἐμνήσθημέν Σου») καί μᾶς πλησιάζουν πρός Αὐτόν, ἀπομακρύνοντας ἀπό ἐμᾶς τά μάταια καί φθαρτά, καί μᾶς δωρίζουν κάθε μακαρισμό!...

Ὅποιος ἐνδιαφέρεται γιά τήν ψυχική ὑγεία τοῦ ἄλλου, φροντίζει πάντοτε νά γίνεται αὐτό μέ ἀγάπη.

« ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ»

Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους

τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

• Ὅποιος βοηθάει τόν ἀδικούμενο ἔχει σύμμαχο τόν Θεό.
• Ὅποιος βοηθάει τόν πλησίον, τόν βοηθάει ὁ Θεός.
• Ὅποιος κατηγορεῖ τόν ἀδελφό του, τόν ἀποστρέφεται ὁ Θεός.
• Ἐκεῖνος πού ἐλεεῖ τόν ἀδελφό του κρυφά, δείχνει φανερά στόν Θεό τή δύναμη τῆς ἀγάπης του.
  

Ἡ ψυχὴ πρέπει νὰ διατηρῆται σὲ νοερὴ μοναξιὰ καὶ ἡσυχία, γιὰ νὰ φέρῃ ὁ Θεὸς τὴν δική του εἰρήνη μέσα της. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ἡ ψυχὴ πρέπει νὰ διατηρῆται σὲ νοερὴ μοναξιὰ καὶ ἡσυχία, γιὰ νὰ φέρῃ ὁ Θεὸς τὴν δική του εἰρήνη μέσα της

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Ἐπειδὴ ὁ Θεὸς τῶν θεῶν καὶ Κύριος τῶν κυρίων ἔκανε τὴν ψυχή σου γιὰ κατοικία καὶ δικό του ναό, πρέπει νὰ τὴν τιμᾷς τόσο πολύ, ὥστε νὰ μὴν τὴν ἀφήσῃς νὰ ταπεινωθῆ καὶ νὰ κλίνῃ σὲ ἄλλο πρᾶγμα· οἱ ἐπιθυμίες σου καὶ οἱ ἐλπίδες σου ἂς εἶναι πάντοτε στὸν ἐρχομὸ τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἂν δὲν βρῇ τὴν ψυχὴ μόνη της, δὲν θὰ ἔλθη νὰ τὴν ἐπισκεφθῆ.
Αὐτὸς τὴν θέλει χωρὶς λογισμούς, ὅσο μπορεῖ: μόνην ἐντελῶς ἀπὸ ἐπιθυμίες καὶ πολὺ περισότερο μόνη της ἀπὸ τὴν θέλησί της. Γι᾿ αὐτὸ δὲν πρέπει ἐσὺ μόνος σου καὶ χωρὶς διάκρισι νὰ σκληραγωγῆσαι, οὔτε νὰ ψάχνῃς ἀφορμὲς γὰ νὰ πάσχῃς γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, μὲ μόνη τὴν γνώμη τῆς δικῆς σου θελήσεως, ἀλλὰ μὲ τὴν συμβουλὴ τοῦ Πνευματικοῦ σου πατρὸς ποὺ σὲ κυβερνᾷ ὡς τοποτηρητὴς τοῦ Θεοῦ, ὥστε διὰ μέσου αὐτοῦ ὁ Θεὸς διατάσσῃ καὶ ἐνεργῇ στὴ θέλησί σου ἐκεῖνο ποὺ αὐτὸς θέλει.

Βιοηθικές ἐπισημάνσεις: Ἡ συμφυΐα σώματος καί ψυχῆς (Ἐμμ. Παναγόπουλος, Αμ. Ἑπίκ. Καθηγητής Χειρουργικῆς)

Ο άνθρωπος είναι διφυής, αποτε­λούμενος από υλικό σώμα και άυλη ψυχή. Ανθρωπος δεν είναι μόνον το σώμα ούτε μόνη η ψυχή, αλλά η σύζευξή τους σε μια ψυχο­σωματική οντότητα και ολότητα.

Η συμφυΐα σώματος και ψυχής είναι ένα μυστήριο. Αρχίζει από τη σύλληψη όπου, κατά την έκφραση του Αγ. Γρηγορίου τού Παλαμά, «η ψυχή συνκτίζεται γηίνω σώ­ματι» κατά τρόπο μυστικό, μη πλήρως κα­τανοητό και μη επιδεχόμενο επιστημονικής έρευνας. Ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος στο βιβλίο του «Έπη Θεολογικά» υποστη­ρίζει ότι η ψυχή είναι τελεία και όταν ακόμη βρίσκεται στο έμβρυο, δεν μπορεί όμως να φανερώσει όλην της την ενέργεια λόγω της σωματικής ατέλειας του εμβρύου. Έτσι η ψυχή στην αρχή σιωπά, μετά ακούμε την άτονη φωνή της και μετά την ολοκλήρωση του σώματος αφήνει να ξε­χύνεται όλη η δύναμη, η σοφία, η σύνεση και η αρετή της.

Γιατί κλαῖς, πάτερ Παϊσιε! Σέ πονάει κάτι;

Γιατί κλαις, πάτερ Παίσιε! Σε πονάει κάτι;

Όχι αγαπητέ μου. Επειδή εσείς δεν κλαίτε, κλαίω εγώ για σας, διότι είναι πολύ δύσκολο να φθάσει κανείς στον παράδεισο. Ώ πόση αγωνία, πόση δυσκολία και φόβο έχει τότε η ψυχή! Και, εάν δεν κλάψεις εσύ για τον εαυτό σου εδώ, ποιος θα κλάψει τότε εκεί μετά θάνατον; Διότι μόνο αυτός που έχει πόνο στην καρδιά και έχει καθαρή συνείδηση, ημπορεί να κλάψει. Βλέπεις πως περνάει ο καιρός! Αλλοίμονο, αλλοίμονο, μην αφήνετε να περνάει ο καιρός ανώφελα, διότι δεν θα τον βρείτε πάλι. Ό,τι μπορείτε κάνετε σήμερα και μην αφήνετε για αύριο, διότι δεν γνωρίζετε, αν αύριο θα ξημερώσετε.

Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Γρηγορίου ἐπισκόπου Νύσσης, περί ψυχῆς καί ἀναστάσεως, ὁ λόγος ὁ λεγόμενος: Τά Μακρίνεια

 ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, Ο ΛΟΓΟΣ Ο ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ:  ΤΑ ΜΑΚΡΙΝΕΙΑ

Εἰσαγωγή - Περίληψη

Ὁ λόγος αὐτὸς γράφτηκε τὸ φθινόπωρο τοῦ 379 μ.Χ., ὅταν ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ἐπισκέφθηκε τὴν ἀδελφή του Ὁσία Μακρίνα στὸν Πόντο, γιὰ νὰ παρηγορηθεῖ γιὰ τὸ θάνατο τοῦ ἀδελφοῦ τους Μεγάλου Βασιλείου. Ἡ Μακρίνα ἦταν ἄρρωστη, λίγο πρὶν τὸ τέλος της, ἀλλὰ εἶχε μαζί του ἕναν ἐνδιαφέροντα διάλογο ποὺ ἔδωσε ἀφορμὴ νὰ γραφτεῖ ὁ παρὼν λόγος. Τὰ κυριώτερα σημεῖα του εἶναι τὰ ἑξῆς:

Ὁ θάνατος εἶναι ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα· ὅταν τὸ σῶμα ἐγκαταλειφθεῖ ἀπὸ τὴν ψυχή, τότε ἀποσυντίθεται στὰ στοιχεῖα ποὺ πρὶν τὸ ἀποτελοῦσαν. Καθένα στοιχεῖο τοῦ σώματος ἐπιστρέφει στὸ φυσικό του στοιχεῖο, ἔτσι ὥστε κανένα ἐπιμέρους στοιχεῖο δὲν καταστρέφεται πλήρως ἢ δὲν ἐπιστρέφει στὴν ἀνυπαρξία, καὶ τὸ σῶμα παραμένει μέσα στὰ ὅρια αὐτοῦ τοῦ κόσμου (στὸ νερό, τὸν ἀέρα, τὸ χῶμα καὶ τὸ πῦρ). Αὐτὸ εἶναι ἡ φθορά, δηλαδὴ ἀποσύνθεση καὶ ὄχι καταστροφὴ ἢ μετάπτωση σὲ κατάσταση ἀνυπαρξίας.

Ἡ σάρκα ἐχθρός τῆς ψυχῆς

« Η ΣΑΡΚΑ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ»

Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους

τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Γνώριζε, ὅτι σφοδροί λογισμοί καί σαρκικοί πειρασμοί θά σέ πολεμοῦν, γιά νά μολύνουν τό σῶμα σου καί τήν ψυχή σου. Γιά νά νικήσεις τό πάθος αὐτό πρέπει ν᾿ ἀποφεύγεις συστηματικά τίς κοσμικές συναναστροφές. Μή ξεχνᾶς ὅτι ἡ φύση μας ἔχει μέσα της τήν ὁρμή γιά τεκνογονία, πού φουντώνει ἀπό τήν ἀπρόσεκτη συμπεριφορά μας μέ τίς γυναῖκες.

Ἄλλη ζημιά προκαλοῦν στήν ψυχή οἱ πειρασμοί πού ἔρχονται ἀπό πράγματα πού βρίσκονται μακρυά μας, καί ἄλλη, πολύ σοβαρότερη βλάβη, προξενοῦν στήν ψυχή μας οἱ λογισμοί πού μᾶς ἔρχονται ὅταν ὁ πειρασμός εἶναι κοντά μας. Ὁταν ἡ φωτιά εἶναι μακρυά δέν μᾶς βλάπτει πολύ, ὅταν ὅμως εἶναι κοντά, τότε ἡ ζημιά εἶναι σίγουρη. Ὅπως τό λάδι τρέφει τό φῶς τοῦ λυχναριοῦ, ἔτσι καί οἱ σαρκικές ἐπιθυμίες τρέφουν τά πάθη.

Τά μέσα τῆς σωτηρίας

«Τά μέσα τῆς σωτηρίας»

Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους

τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Γιά νά προκόψει κανείς στήν ἀρετή χρειάζονται ὁπωσδήποτε ἡ νηστεία καί ἡ ἀγρυπνία. Ὅταν μισήσει κανείς τήν ἁμαρτία καί τόν διάβολο πού τήν δημιούργησε, βρίσκεται στόν δρόμο τῆς σωτηρίας. Ὅποιος ἀγαπήσει στή ζωή του τή νηστεία καί τήν προσευχή, αὐτός ἀγαπάει τή σωτηρία τῆς ψυχῆς του.

Ὁ πολύς ὕπνος δέν βοηθάει τόν ἄνθρωπο στήν πρόοδο τῆς ἀρετῆς. Γι᾿ αὐτό λένε οἱ Πατέρες ὅτι ἡ ἀγρυπνία στήν προσευχή ὠφελεῖ πολύ τόν ἄνθρωπο. Τά θεμέλια λοιπόν τῆς πνευματικῆς ζωῆς εἶναι ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καί ἡ προσευχή. Ἡ νηστεία, ὑπερασπίζεται κάθε ἀρετή, εἶναι ἡ ἀρχή τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα, τό στεφάνι τῶν ἀγωνιστῶν, ἡ ὀμορφιά τῆς παρθενίας καί ἡ λαμπρότητα τῆς σωφροσύνης. Ἡ νηστεία εἶναι ἡ ἀρχή τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, ἡ μητέρα τῆς προσευχῆς καί ἡ πηγή τῆς ἁγνείας. Ἡ νηστεία ὁδηγεῖ τούς ἀνθρώπους στήν ἐκτέλεση καλῶν ἔργων, σ᾿ αὐτά πού εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.

«Οἱ πειρασμοί μᾶς χαλυβδώνουν στήν ἀρετή. Ἀλλιῶς οἱ ἀρετές εἶναι ἀδόκιμες καί ψεύτικες.»

«Μελέτημα 3ο»

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου.

Ἀπό τό βιβλίο «475 ΣΟΦΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ*»

Ἁγιορείτου μοναχοῦ

11. Οἱ ἄνθρωποι μισοῦν τή φτώχεια, ὁ δέ Θεός τήν ὑπερήφανη ψυχή. Στούς ἀνθρώπους εἶναι τίμιος ὁ πλοῦτος· εἰς δέ τόν Θεόν ἡ ταπεινωμένη καί συντετριμμένη ψυχή.
12. Ὅταν ζεῖς ἐνάρετα, περίμενε πειρασμούς. Ὅποιος δέν πιστεύει στό Θεό, φοβεῖται καί τή σκιά του ἀκόμη. Ὅποιος ἔχει τόν ἔπαινο τῆς συνειδήσεως, ἔχει τήν ἐπιθυμία τοῦ θανάτου!...
13. Οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ εἶναι τιμιότερες ἀπ΄ ὅλους τούς θησαυρούς τοῦ κόσμου, διότι ὅποιος τίς φυλάττει, εὑρίσκει τό Θεό!...
14. Ὅποιος πιστεύει στό Θεό, θά ἐπαινεθεῖ καί ἀπό τούς ἐχθρούς του. Ὅποιος πιστεύει, ὅτι τά ἁμαρτήματά του εἶναι μικρά, πέφτει σέ μεγαλύτερα.

Γιά τούς αὐτόχειρες

ΔΙΔΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟ ΑΓΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΑΛΧΑΖΙ ΤΖΙΝΟΡΙΑ:

«Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ».

(1929-1995)

Δ.  ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ

Δ.1. Σωστά επιτρέπει η Εκκλησία να κάνουμε καλοσύνες για την ψυχή του αυτόχειρα. Δεν πρέπει όμως οι ιερείς να τον μνημονεύουν στη Θεία Λειτουργία, γιατί μνημόσυνο στη Λειτουργία σημαίνει ένωση με τον Θεό. Αν ο άνθρωπος φεύγει από αυτή τη ζωή χωρίς να έχει εξομολογηθεί και πλυθεί από τις αμαρτίες του, θα βασανίζεται πιο πολύ πλησιάζοντας στον Θεό. Όπως τα μυρμήγκια, που αν πλησιάσουν τον ήλιο θα καούν. (313)

   Δ.2. – Αν κάποιος άνθρωπος που είναι ψυχικά άρρωστος ή δεμένος με μάγια αυτοκτονήσει, ελεείται από τον Κύριο, επειδή τον θεωρεί θύμα του Πονηρού.