17. Ζήλεια καί φθόνος, Ἁγ. Δημητρίου Ροστώφ- Πνευματικό ἀλφάβητο, Καλή Σκύδρας, http://hristospanagia3.blogspot.gr
Εἰσαγωγή στό ἱστολόγιο
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:
Γενική ἐξομολόγηση: «Ἡ Θεία Ψυχανάλυση»
Τό μυστήριο τῆς Μετανοίας εἶναι τό μυστήριο τῆς ἀληθινῆς ψυχο-θεραπείας.
Ὁ μετανοῶν αὐτομέμφεται, αὐτοκατηγορεῖται, ταπεινώνεται ὁπότε ἑλκύει τή Θεία Χάρη. Ἡ κορύφωση τῆς μετάνοιας εἶναι ἡ ἐξομολόγηση σέ Πνευματικό Ὁδηγό ὅλης μας τῆς ζωῆς. Ἡ προσοχή μετά τήν ἐξομολόγηση, ὥστε νά μήν ἐπαναλάβουμε τά λάθη τοῦ παρελθόντος καί ἡ προσπάθεια νά πράξουμε τά ἀντίθετα καλά καί σωστά ὁλοκληρώνει τήν ψυχοθεραπευτική διαδικασία.
Ἡ ἐξομολόγηση ὅλης μας τῆς ζωῆς, καλό εἶναι νά ἐπαναλαμβάνεται ἀπό καιροῦ εἰς καιρόν. Ἡ γενική αὐτή ἐξομολόγηση, δίδασκε ὁ πολυχαρισματοῦχος καί σοφός ὅσιος Γέροντας Πορφύριος, θεραπεύει τόν ἄνθρωπο ὄχι μόνο ἀπό τίς βλάβες τῶν προσωπικῶν του ἁμαρτιῶν, ἀλλά καί ἀπό τά ποικίλα ψυχολογικά τραύματα καθώς καί ἀπό τά βιώματα τῶν προγόνων του. Τήν γενική αὐτή ἐξομολόγηση ὁ ἅγιος Γέροντας τήν ὀνόμαζε θεία ψυχανάλυση. Ἀπό αὐτή τήν ὀνομασία πήραμε ἀφορμή νά δώσουμε στό ἱστολόγιό μας τον τίτλο
ΘΕΙΑ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ καί τήν διεύθυνση agiapsychanalysi
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΗΛΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΗΛΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 30 Αυγούστου 2019
Δευτέρα 23 Μαΐου 2016
Ἀποβολή τῆς ζήλειας καί τοῦ φθόνου
ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ
16) Ἀποβολή τῆς ζήλειας
καί τοῦ φθόνου
Ἡ καταπολέμηση τῆς
ζήλειας τοῦ φθόνου.
Ὁ ἐγωισμός
ἔχει ποικίλες μορφές καί ἀποτελέσματα.
Φοβερά τέκνα του, πού δημιουργοῦν μεγάλη
θλίψη καί κατάθλιψη στόν ἄνθρωπο, εἶναι
ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος καί ἡ ἐπιθυμία νά
μᾶς ἀγαπούν.
«Ὁ
φθόνος», παρατηρεῖ ὁ ἱερός Χρυσόστομος,
«εἶναι ἕνα ἄγριο θηρίο, πού δέν βλάπτει
μόνο τούς ἄλλους ἀλλά καί τόν ἴδιο τόν
φθονερό. Αὐτός
πρῶτα-πρῶτα βασανίζεται καί λιώνει
καί ὑποφέρει ψυχικά καί σωματικά.
«Ὤ
φθόνε, ρίζα θανάτου!» ἀναφωνεῖ ὁ Ἱερός
Χρυσόστομος".
«Ὤ
φθόνε, πολύπλοκη ἀρρώστια! Ἄσβεστη
φωτιά! Μυτερό καρφί μπηγμένο στήν
καρδιά!» Ποιό καρφί, ἀλήθεια, πληγώνει
καί πονάει τόσο πολύ ὅσο ὁ φθόνος τήν
καρδιά τοῦ φθονεροῦ;" Πράγματι, ὁ
φθόνος ἀφαιρεῖ ἀπό τόν ἄνθρωπο τήν
ἐσωτερική εἰρήνη, τόν ἀναστατώνει,
τόν ταράζει, τόν γεμίζει θλίψη καί ὀδύνη,
τόν κάνει ἔξαλλο.
Ὅταν μάλιστα ὁ φθόνος εἶναι πολύ
μεγάλος καί κατακυριεύσει τόν ἄνθρωπο,
τότε τόν ἀλλοιώνει καί ἐξωτερικά:
Χλωμιάζει, ἀδυνατίζει, μαραίνεται,
λιώνει...; Ὅπως ὁ σκόρος τρώει τά ροῦχα
καί τά καταστρέφει, ἔτσι τρώει καί ὁ
φθόνος τόν φθονερό»1.
Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016
Ὁ φθόνος
Ο
φθόνος είναι μια λύπη και μια πικρία για την υπεροχή, την προκοπή ή τα
αγαθά του πλησίον. Αλλά και αντίστροφα, φθόνος είναι επίσης η χαρά για
τη δυστυχία του πλησίον.
Ο αρχαίος φιλόσοφος Αριστοτέλης λέει, ότι δύο τύποι ανθρώπων είναι υποδουλωμένοι στο πάθος του φθόνου,
α) οι φιλόδοξοι, γιατί δεν υποφέρουν να τους ξεπερνούν άλλοι σε φήμη, δόξα, πλούτη κ.λ.π. και
β) οι μικρόψυχοι και ανικανοποίητοι, γιατί, όσα αγαθά κι αν έχουν, πάντα τα ξένα τους φαίνονται καλύτερα και μεγαλύτερα.
Ο
φθόνος είναι, φυσικά, βαρύ αμάρτημα, γιατί αντιστρατεύεται την αγάπη,
που γνώρισμά της είναι το "να μετέχει κανείς στη χαρά όσων χαίρονται
και στη λύπη όσων λυπούνται"(Ρωμ. 12:15).
Πολλές
φορές συμβαίνει να νιώθουμε λύπη όχι για το ότι ο πλησίον έχει αγαθά,
αλλά για το ότι δεν έχουμε κι εμείς όσα κι εκείνος. Μας πικραίνει
δηλαδή η ευτυχία του πλησίον, καθώς τη συγκρίνουμε με τη δική μας
δυστυχία, χωρίς όμως να θέλουμε το κακό του. Αυτό λέγεται ζήλια. Δεν
είναι καθαυτό φθόνος, πλήν όμως κι αυτή είναι μια λιγότερο σοβαρή
εκδήλωση του ίδιου πάθους και μια πιο ελαφριά αμαρτία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)