Τά τέσσερα εἴδη τῆς λύπης

      

ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

Τά τέσσερα εἴδη τῆς λύπης

Σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό ὑπάρχουν τέσσερα εἴδη λύπης:

α) Τό ἄχος (θλίψη τῆς ψυχῆς-κατάθλιψη),

β) τό ἄχθος (βάρος τῆς ψυχῆς-στενοχώρια),

γ) ὁ φθόνος καί

δ) τό ἔλεος.

«Τό ἄγχος εἶναι λύπη πού προξενεῖ ἀφωνία (κόβει τήν φωνή).

Τό ἄχθος εἶναι λύπη πού προξενεῖ βάρος στήν ψυχή.

Φθόνος εἶναι λύπη γιά τά ξένα ἀγαθά.

Ἔλεος (= συμπάθεια) εἶναι λύπη γιά τά ξένα κακά»¹.

Νά εἴμαστε αἰσιόδοξοι ὅ,τι καί ἄν συμβαίνει...

Άγιος Νικόλαος Αχρίδος
ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Υπάρχει ένας ανάπηρος άνθρωπος γεμάτος αισιοδοξία, τον οποίο έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια. Είναι ένας στρατιώτης που πληγώθηκε στον πόλεμο. Μια εχθρική σφαίρα διαπέρασε το σώμα του, τον πλήγωσε δίπλα στη μέση του. Με κάλεσε να τον επι¬σκεφθώ. Μπήκαμε μέσα στο μισοσκότεινο δωμάτιο. Σε μία μεγάλη καρέκλα, με πλάτη δίπλα στο παράθυρο, καθόταν ο γνωστός μου. Με κοίταξε και μου είπε:

«Θέλεις νά λυτρωθεῖς ἀπό τίς θλίψεις καί νά μή κοπιάζεις σ᾿ αὐτές; νά προσδοκᾶς χειρότερα καί θά ἀναπαυθεῖς»

Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν θλίψεων

καί ἡμερολόγιο τοῦ 2007

Λόγοι Ἁγίων

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος πρός μοναχό πού ἀρρώστησε τόν συμβούλευσε ὡς ἑξῆς:

«Ἀδελφέ, στήριξε στόν Θεό τίς ἐλπίδες σου. Ὑπόμενε περιμένοντας τό ἔλεός του νά σέ κυβερνήσει σέ ὅλα. Ἐκεῖνος πού ἐπέτρεψε, γιά ψυχική σου ὠφέλεια, νά ἀρρωστήσης, νά εἶσαι βέβαιος, πώς θά προνοήσει γιά σένα. Δέν θά ἐπιτρέψει ποτέ, τό λέγει ἡ Γραφή, νά δοκιμάσεις μεγαλύτερο πειρασμό ἀπό ὅσο ἔχεις δύναμη νά σηκώσεις. Φρόντισε λοιπον νά ἀρέσεις σέ Αὐτόν πού φροντίζει γιά σένα».

Ἁγίου Σιλουανοῦ : Ταπείνωση

... Τον πρώτο καιρό μετά τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος σκέφθηκα : Ο Κύριος μου συγχώρεσε τις αμαρτίες μου , το μαρτυρεί μέσα μου η χάρη. Τι μου χρειάζεται , λοιπόν , περισσότερο ; Δεν πρέπει όμως να σκεφτόμαστε έτσι . Παρότι μας συγχωρούνται τα αμαρτήματα , εν τούτοις πρέπει να τα θυμόμαστε όλη τη ζωή μας και να θλιβόμαστε γι ‘ αυτά , για να διατηρούμε τη συντριβή της καρδιάς . Εγώ δεν το ήξερα αυτό και έπαψα να έχω συντριβή και υπέφερα πολλά από τους δαίμονες . Και απορούσα , τι συμβαίνει μ ‘ εμένα ; Η ψυχή μου γνωρίζει τον Κύριο και την αγάπη Του . Τότε πώς μου έρχονται κακοί λογισμοί ; Αλλά ο Κύριος με σπλαχνίστηκε και με δίδαξε ο Ίδιος πώς πρέπει να ταπεινωθώ : «Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι».
Μ ‘ αυτό τον τρόπο νικόνται οι εχθροί . Όταν όμως ο νους μου λησμονεί τη φωτιά του Άδη , τότε οι λογισμοί ξαναποκτούν δύναμη . ...

Ὅποιος δέν ἀγωνίστηκε, δέν γνώρισε τόν ἑαυτό του…

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως λέγει:
Αγρυπνείτε και προσεύχεστε για να μην μπείτε σε πειρασμό.
Αγωνίζου τον αγώνα τον καλό και ο Θεός θα σε ενισχύει. Στον αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας.
Είναι ο καθρέφτης της πνευματικής μας καταστάσεως. Όποιος δεν αγωνίστηκε, δεν γνώρισε τον εαυτό του. Προσέχετε και τα μικρά ακόμη παραπτώματα. Αν σας συμβεί από απροσεξία κάποια αμαρτία, μην απελπίζεστε, αλλά σηκωθείτε γρήγορα, προσπέστε στο Θεό που έχει τη δύναμη να σας ανορθώσει. Η μεγάλη λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια.

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: Ὄχι ἀπελπισία, οὔτε ἀδιαφορία!

Ήρθε κάποιος νεαρός αναστατωμένος και μου είπε: «Γέροντα, δεν πρόκειται να διορθωθώ. Μου είπε ο πνευματικός μου: ‘’αυτά είναι και κληρονομικά…’’».

Τον είχε πιάσει απελπισία. Εγώ, όταν μου πη κάποιος ότι έχει προβλήματα κ.λπ., θα του πω: «Αυτό συμβαίνει γι’ αυτόν και γι’ αυτόν τον λόγο· για ν’ αλλάξης, πρέπει να κάνης εκείνο κι εκείνο».

Έχει λ.χ. κάποιος έναν λογισμό που τον βασανίζει και δεν κοιμάται, παίρνει χάπια για το κεφάλι, για το στομάχι και με ρωτάει: «Να κόψω τα χάπια;». «Όχι, του λέω, να μην κόψης τα χάπια. Να πετάξης τον λογισμό που σε βασανίζει και ύστερα να τα κόψης. Αν δεν πετάξης τον λογισμό, έτσι θα πας· θα ταλαιπωρήσαι». Γιατί, τι θα ωφελήση να κόψη τα χάπια, όταν κρατάη μέσα του τον λογισμό που τον βασανίζει;

Νὰ μὴν ἀπελπίζεται κανένας, οὐδέποτε, γιὰ ὁ,τιδήποτε.

^{Ἑρμηνευτική ἀπόδοσις μέρους τοῦ περὶ Μετανοίας Λόγου,
ἐκ τοῦ ἀποδιδομένου εἰς τὸν Ἅγιον Ἀμφιλὁχιον, Ἐπίσκοπον Ἰκονίου.}

^{«Δεῦτε πρός με πᾶντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι,
κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Ματθ. 11, 28).}

Ἀντὶ προλόγου

Ὁ θεοχειροτόνητος ἐπίσκοπος Ἰκονίου Ἅγιος Ἀμφιλόχιος, ἐξάδελφος Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, μαθητής καὶ φίλος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, εἰς τὸν «Περὶ μετανοίας» ἐπιγραφόμενον εἰς αὐτὸν Λόγον του, μεταξὺ ἄλλων περὶ μετανοίας φιλανθρώπων διηγήσεων, ἀναφέρει καὶ τὸ ἀκόλουθον παράδοξον περιστατικόν.
«Βούλομαι δὲ καὶ ἑτέραν ἀφήγησιν, ὦ φίλοι, ὠφέλιμον οὖσαν ὑμῖν διηγήσασθαι, δεικνύουσαν καθαρῶς Θεὸν μηδένα ἀποστρέφεσθαι τῶν προσπελαζόντων αὐτῷ. Καὶ τοῦτο... ἀπὸ τῆς βίβλου τῶν Πατέρων πειράσομαι διηγήσασθαι».

Οἱ ἀληθινοί «ἀντιεξουσιαστές»

    

ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

Οἱ ἀληθινοί «ἀντιεξουσιαστές».

Ζοῦμε σ’ ἕναν κόσμο ἄκοσμο μέ πλῆθος νεκρωμένες ψυχές καί ζωντανά σώματα. Τά πάθη, ὑποκινούμενα ἀπό τόν πονηρό, μᾶς κυριεύουν καί τά ἀποτελέσματα τους τά βιώνουμε ὀδυνηρά. Αὐτά εἶναι πάντα τό ἄγχος, ἡ λύπη, ἡ κατάθλιψη, ὁ πνευματικός θάνατος.

«Τὰ πάθη σας ὑπερδυναμώνουν», γράφει σέ μία ψυχή ὁ Στάρετς Ζαχαρίας, «ἡ προσευχὴ ἀσθενεῖ καὶ οὔτε κἂν θέλει κανεὶς νὰ προσεύχεται. Ἡ προσοχή μας καταναλώνεται ἀπὸ διάφορες ἐπιθυμίες καὶ πάθη. Ἀκριβῶς τότε, σὰν ἐπὶ σκοποῦ, συναντῶνται τέτοιες ἐσωτερικὲς καὶ ἐξωτερικὲς ἀποτυχίες, ποὺ κάνουν ἕναν ἀδύνατο ἄνθρωπο νὰ πέση στὴν κατάθλιψη. Αὐτὸ τὸ πάθος, ἡ κατάθλιψη, σκοτώνει κάθε τί τὸ ἅγιο, κάθε τί τὸ ζωντανὸ καὶ ἀνθρώπινο»¹.

Ἡ Αἰσιοδοξία εἶναι τό ὀξυγόνο τ’ Οὐρανοῦ

Η Αισιοδοξία είναι καρπός της Πίστεως στην Αγάπη και στην Προστασία του Θεού.

Ένας φωτισμένος Μοναχός έλεγε:

-Προσέξτε μη σας φορέσει ο Σατανάς τα μαύρα γυαλιά της απαισιοδοξίας και μετά τα βλέπετε όλα μαύρα.

Προσέξτε μη γκρινιάζετε. Η γκρίνια κουράζει αυτούς που ζουν κοντά σας και δυσαρεστεί τον Θεό, γιατί είναι ολιγοπιστία και μαζί αχαριστία. Και πρόσθετε: 

Περί τῶν ὀκτώ λογισμῶν τῆς κακίας.Περί της λύπης

 

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ
 τόμος Α'

ΑΓΙΟΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ Ο ΡΩΜΑΙΟΣ
  περί των οκτώ λογισμών της κακίας 

 

5. Περί της λύπης
     Πέμπτος είναι ο αγώνας εναντίον του πνεύματος της λύπης, το οποίο σκοτίζει την ψυχή από κάθε πνευματική θεωρία και την εμποδίζει από κάθε αγαθή πράξη. Επειδή όταν το πονηρό αυτό πνεύμα αρπάξει την ψυχή και την σκοτίσει ολόκληρη, δεν της επιτρέπει να προσεύχεται με προθυμία, δεν την αφήνει να εγκαρτερεί στην ωφέλεια των ιερών αναγνωσμάτων δεν ανέχεται να είναι ο άνθρωπος πράος και να κινείται εύκολα σε κατάνυξη και συμπάθεια προς τους αδελφούς, για όλες τις εργασίες και εναντίον ακόμη της υποσχέσεως του μοναχικού βίου φέρνει μίσος. Και γενικά η λύπη, αφού ανακατώσει όλες τις σωτήριες σκέψεις της ψυχής και παραλύσει τη δραστηριότητα και την καρτερία της, τη φέρνει σε σημείο να είναι σαν ανόητη και ηλίθια, δένοντας την με το λογισμό της απελπισίας.

Ὄχι ἐνθύμηση ἐξομολογημένων ἁμαρτημάτων - Ὄχι ὑπερβολική λύπη γιά τίς ἁμαρτίες καί ἀπελπισία

 Γ. Ο ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΣ

  Ὄχι ἐνθύμηση ἐξομολογημένων ἁμαρτημάτων - Ὄχι ὑπερβολική λύπη γιά τίς ἁμαρτίες καί ἀπελπισία

Δέν πρέπει, δίδασκε ὁ Ἅγιος Γέροντας Πορφύριος, νά ξαναθυμόμαστε τίς ἁμαρτίες πού ἐξομολογηθήκαμε οὔτε νά έπαναλαμβάνουμε τήν ἐξομολόγησή τους. «Ἄς μή γυρίζουμε πίσω», ἔλεγε, «στίς ἁμαρτίες πού ἔχουμε ἐξομολογηθεῖ. Ἡ ἀνάμνηση τῶν ἁμαρτιῶν κάνει κακό. Ζητήσατε συγνώμη; Τελείωσε. Ὁ Θεός ὅλα τά συγχωρεῖ μέ τήν ἐξομολόγηση. Δέν πρέπει νά γυρίζουμε πίσω καί νά κλεινόμαστε σέ ἀπελπισία.

Χωρίς τόν Θεό ὅλα εἶναι ἀπελπισία.Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Η σφραγίδα της απελπισίας είναι η αυτοκτονία. Αναρωτιέστε, γιατί υπάρχει τόση απελπισία και γιατί υπάρχουν τόσοι απελπισμένοι στην εποχή μας; Από το άδειασμα του μυαλού και την ερημιά της καρδιάς. Ο νους δε σκέφτεται το Θεό και η καρδιά δεν αγαπάει το Θεό. Όλος ο κόσμος δεν μπορεί να γεμίσει το ανθρώπινο μυαλό,αυτό μπορεί μόνο ο Θεός να το κάνει. Χωρίς το Θεό ο νους είναι πάντα άδειος και όλες οι γνώσεις που μπαίνουν στο μυαλό πέφτουν στην άβυσσο.

Ἅγιος Νεκτάριος: Ταπεινωθεῖτε μέχρι τό χῶμα καί θά γίνετε τέλειοι!

Σκοπός της ζωής μας είναι νά γίνουμε τέλειοι καί άγιοι. Νά αναδειχθούμε παιδιά τού Θεού καί κληρονόμοι τής βασιλείας τών ουρανών.

Άς προσέξουμε μήπως, γιά χάρη τής παρούσας ζωής, στερηθούμε τή μέλλουσα, μήπως, από τίς βιοτικές φροντίδες καί μέριμνες, αμελήσουμε τό σκοπό τής ζωής μας.
Η νηστεία, η αγρυπνία καί η προσευχή από μόνες τους δέν φέρνουν τούς επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δέν είναι ο σκοπός τής ζωής μας, αποτελούν τά μέσα γιά νά πετύχουμε τό σκοπό.

Στολίστε τίς λαμπάδες σας μέ αρετές. Αγωνιστείτε ν’ αποβάλετε τά πάθη τής ψυχής. Καθαρίστε τήν καρδιά σας από κάθε ρύπο καί διατηρήστε τήν αγνή, γιά νά έρθει καί νά κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, γιά νά σάς πλημμυρίσει τό Άγιο Πνεύμα μέ τίς θείες δωρεές.

Κανεὶς ποτὲ δὲν πρέπει ν᾿ἀπελπίζεται (Μικρὸς Εὐεργετινός).

Πίνακας  Περιεχομένων

Α. Κανεὶς ποτὲ δὲν πρέπει ν᾿ ἀπελπίζεται Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου Τοῦ ἀββᾶ Ἡσαΐα Τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ Ἀπὸ τὸ βίο τῆς ἁγίας Συγκλητικῆς

---

Κανεὶς ποτὲ δὲν πρέπει ν᾿ἀπελπίζεται

Κανεὶς ποτὲ δὲν πρέπει ν᾿ ἀπελπίζεται, ἔστω κι ἂν ἔκανε πολλὲς ἁμαρτίες, ἀλλὰ νὰ ἐλπίζει ὅτι θὰ σωθεῖ μὲ τὴ μετάνοια.

Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου

Ἁμαρτία θανάσιμη εἶναι ἐκείνη γιὰ τὴν ὁποία ὁ ἄνθρωπος μένει ἀμετανόητος. Κανένας δὲν εἶναι τόσο ἀγαθὸς καὶ σπλαγχνικὸς ὅσο ὁ Θεός. Τὸν ἀμετανόητο ὅμως οὔτε Αὐτὸς τὸν συγχωρεῖ.
Πολὺ λυπόμαστε ὅταν κάνουμε ἁμαρτίες. Τὶς αἰτίες τους ὅμως μὲ εὐχαρίστηση τὶς δεχόμαστε».

Τοῦ ἀββᾶ Ἡσαΐα

Πρόσεχε, ἀδελφέ, τὸ πονηρὸ πνεῦμα, ποὺ φέρνει τὴ λύπη στὸν ἄνθρωπο. Γιατὶ εἶναι φοβερὴ ἡ καταδίωξη ποὺ σοῦ κάνει, μέχρι νὰ σὲ ρίξει κάτω.

Ἡ κατὰ Θεὸν λύπη, ἀντίθετα, εἶναι χαρὰ γιὰ σένα, γιατὶ βλέπεις τὸν ἑαυτό σου νὰ στέκεται στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

«Τόσην χάριν δικαιοῦται νά ἔχη εἰς τόν ἑαυτόν του ὁ ἄνθρωπος, ὅσον πειρασμόν εὐχαρίστως καί ἀγογγύστως ὑπομένει»

Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν θλίψεων

καί ἡμερολόγιο τοῦ 2007

Λόγοι Ἁγίων

...Ὁ Κύριος μέ θλίψεις καί βάσανα ζητεῖ νά μᾶς σώση. Εἶναι κάτι κρυπτόν καί ἄγνωστον εἰς ἡμᾶς, ἀλλά θέλημα τοῦ Κυρίου, ἀδιάφορον, ὅτι δέν τό ἀρέσομεν.

Τόσην χάριν δικαιοῦται νά ἔχη εἰς τόν ἑαυτόν του ὁ ἄνθρωπος, ὅσον πειρασμόν εὐχαρίστως καί ἀγογγύστως ὑπομένει.

Ὁ προορισμός τοῦ ἀνθρώπου, ἀφοῦ ἐγεννήθη εἰς αὐτήν τήν ζωήν, εἶναι νά βρῆ τόν Θεόν...

Γέροντος Ἰωσήφ Σπηλαιώτου

Ἡ ὑποταγή στά πάθη ὁδηγεῖ στήν λύπη καί κατάθλιψη

 

ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

Ἡ ὑποταγή στά πάθη ὁδηγεῖ στήν λύπη καί κατάθλιψη

Ἡ ἀμέλεια, ἡ ραθυμία, ἡ τεμπελιά, ἡ λήθη τοῦ Θεοῦ καθώς καί ἡ ἄγνοια ὁδηγοῦν στήν διαμόρφωση τῶν διαφόρων παθῶν μέσα μας. Τά πάθη, ὅταν ἐνεργοῦν, ἔχουν σάν ἀποτέλεσμα τήν λύπη καί τήν κατάθλιψη.

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ζεῖ σύμφωνα μέ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (ἐννοεῖται ὅτι εἶναι βαπτισμένος) μέ ἀληθινή μετάνοια, τότε ἔχει ἐνεργό τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος. Ἔχει φανερό τότε τόν καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού εἶναι «ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια»¹.

«Χάθηκες, δέν μπορεῖς πιά νά σωθείς!» …

Πρόσεχε, αδελφέ, γιατί ο εχθρός πολεμάει με διάφορους τρόπους τους αγωνιστές. Και πριν μεν πραγματοποιηθεί η αμαρτία, ο εχθρός τη δείχνει στα μάτια τους πολύ μικρή. Προπαντός την επιθυμία της σαρκικής ηδονής τόση ασήμαντη την παρουσιάζει πριν γίνει πράξη, ώστε φαίνεται στον αδελφό ότι σχεδόν δεν διαφέρει καθόλου από το να του χυθεί στη γη ένα ποτήρι κρύο νερό. Μετά τη διάπραξη της αμαρτίας όμως, ο πονηρός την παρουσιάζει υπερβολικά βαριά στα μάτια εκείνου που αμάρτησε, σηκώνοντας εναντίον του μύρια κύματα λογισμών, έτσι ώστε, πνίγοντας μέσα σ αὐτὰ τη λογική σκέψη του αδελφού, να τον καταποντίσει στο βυθό της απελπισίας.

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με...( Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου )

  Οὐδέποτε νά ἀπελπισθῆς. Νά μετανοῆς, ἄν ἁμαρτήσης καί νά ζητῆς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ λέγοντας τήν σύντομη προσευχή·

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με...

http://theomitoros.blogspot.gr

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/10/blog-post_260.html 

''Ἡ κόλαση δέν εἶναι λόγια, εἶναι αἰωνιότης''.Μακαριστή γερόντισσα Χαριθέα Ἱ. Μ. Ἁγίου Ἠρακλείδου Λευκωσία Κύπρος.

Η ΚΟΛΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ.

Ό λόγος της παρηγορητικός για την μεγάλη Αγάπη τού Θεού και την συμπάθεια Του στο αμαρτωλό πλάσμα που μετανοεί, αλλά και αυστηρός συνάμα, για την μεγάλη ευθύνη πού έχει ό κάθε άνθρωπος, πού υποκύπτει, χωρίς να αντιστέκεται στα έργα τού διαβόλου. Γράφει με πολύ πόνο σε κάποιο παιδί πού παραστράτησε στην ζωή του:

Πήρα το γράμμα σου και το πώς αισθάνθηκα διαβάζοντας το, δεν μπορώ να σου το περιγράφω. Έμεινα άναυδη εκ των γραφόμενων σου. Η λύπη μου δεν περιγράφεται. Ένιωσα έναν πόνο στην καρδία μου, που είπα, δεν θα αντέξω. Είπα να σου γράψω. Τίνα σου γράψω; Τά είπαμε πολλάκις, χιλιάκις.

'Εφάνης πολύ αδύνατος, ενώ εχομεν Θεόν παντοδύναμο, δυνάμενο συμπαθήσαι ταις άσθενείαις ημών. Μία προσπάθεια σου λείπει και δεν την κάνεις να γλυτώσεις από τά χέρια τον πειρασμού. Δεν αναζητάς την βοήθεια τον Θεού, δεν πιστεύεις πώς είναι κοντά στον καθένα μας. Έμεινες έρμαιο τού σατανά, και έσκοτίστης τόσον πολύ, πού παραδόθηκες στα χέρια του. 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΟΤΟΒΙΛΩΦ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ. ΠΩΣ ΒΙΩΣΑ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΑΥΤΗ. «Ἡ ἀπελπισία εἶναι βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»

«Ή απελπισία είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος»

Αυτή είναι η αιτία πού χάθηκε ο Ιούδας, γι’ αυτό η απελπισία είναι η πιο βαριά αμαρτία απ’ όλες τις αμαρτίες πού υπάρχουν στον κόσμο. Διότι απελπισία σημαίνει αναίρεση της παντοδύναμης χάρης του Θεού πού μάς δόθηκε εξαιτίας των σεπτών Παθών, του Θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού. 

Είναι βλασφημία κατά του 'Αγίου Πνεύματος, διότι αν ο Χριστός σήκωσε τις αμαρτίες όλου του κόσμου, είναι δυνατόν να μην σηκώσει και τις δικές μας; Να μην καθαρίσει με το Πανάγιο και Ζωοποιό Αίμα Του τις δικές μας αμαρτίες; Να μην θεραπεύσει τις πνευματικές και τις σωματικές μας πληγές, με το Θεανθρώπινο Σώμα Του; Γι’ αυτό δεν θα έπρεπε να απελπιστεί ο Ιούδας, θα μπορούσε και εκείνος να σωθεί. Αφού ένας άλλος Απόστολος, ό Πέτρος, πού αμάρτησε με ίδια μ’ εκείνον αμαρτία, δεν απελπίστηκε αλλά «εξελθών έξω έκλαυσε πικρώς» (Μτ. 26, 75).